همه چی از تهران شرو شد که رفتم پیش دکتر آموزگار گفت برو یه ماه دیگه بیا یعنی اول شهریور

و از اون به بعد:

قم- تهران- اصفهان- تهران - بندرعباس- قم- قم- تهران- فردا دارم میرم اشکذر یزد- پس فردا باید برم تهران- اخر هم که قم

اونوقت توقع دارید من شعر بگم

هر که  خویشم شد دلی از ما برید

زیر باران اشکهای خونی دل را ندید

دوستی ها تیشه کرد و ریشه  فرهاد زد

از غم مرگ رفاقت مرگ ما آمد پدید

هر که خویشم شد خوشی هایم گرفت

یاوری بی دست بود و یاريَش پایم گرفت

حربه اش مهر و محبت بود و بعد از جنگ، او

فاتحانه خانه و کاشانه و جایم گرفت

هر که خویشم شد  فقط خود بود و بس

ناله ها کردم ولی گم بود در بانگ جرس

دست سوی آسمان می برد اما عاقبت

عهد های آسمانی بست از روی هوس

m.gh