زندگی زیباست ای زیباپسند

زندگي رسم خوشايندي است

زندگي بال و پري دارد با وسعت عشق

پرشي دارد اندازه مرگ

شاد باشید

الان میگید ای بابا دوباره که اومد چه خبره مخ همه رو خوردی بس کن دیگه

تو نظرها رو ه میخوندم بعضی از دوستان تعریف کرده بودن اومدم از همه تشکر کنم مخصوصا از اون عزیزان و بگم اصلا آدم تعریفی نیستم چوب کاری نکنن

كوچه شهر دلم

از صداي پاي تو

خالي نقش صد خاطره از روزاي دور

عابره اين كوچه خياليه

به شب كوچه دل

ديگه مهتاب نمياد

توي حجله چشام

عروس خواب نمي اد

كوچه شهر دلم

بي تو كوچه غمه

همه روزاش ابريه

روز آفتابيش كمه

 یه چند وقته که اصلا حال هیچ کاری رو ندارم تقریبا ۱۰۰ روز دیگه ارشد دارم اما...

نمیدونم چه مرگمه شاید باطری خالی کردم واسه همین نمیتونم استارت بزنم و شرو کنم

هوای خانه چه دلگیر میشود گاهی

از این زمانه دلم سیر میشود گاهی

 از زندگي از اين همه تكرار خسته ام

 
 از هاي و هوي كوچه و بازار خسته ام

دلگيرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

امشب دگر ز هر كه و هر كار خسته ام

دل خسته سوي خانه تن خسته مي كشم

 آخ ... كزين حصار دل آزار خسته ام

 بيزارم از خموشي تقويم روي ميز

 وز دنگ دنگ ساعت ديوار خسته ام

 از او كه گفت يار تو هستم ولي نبود

از خود كه بي شكيبم و بي يار خسته ام

 تنها و دل گرفته و بيزار و بي اميد

 از حال من مپرس كه بسيار خسته ام

دلم میگیره وقتی توی این دنیای مجازی هم همه غمگین هستند همه دلگیرند هرجا میری حرف از تنهایی و غم میزنند آخه چه خبره

بگو که گل نفرستد کسی به خانه من

که عطریاد تو پر کرده آشیانه من

بگو که بعد تو کس نیاید دگر به خانه من

بگو به هم نزند خلوت شبانه من

دلت چگونه نگیرد دگر بهانه من

چگونه پای کشیدی زآشیانه من

توی تنهایی به چیزی رسیدم که نمیگذارم کسی اونو ازم بگیره الان کسی رو دارم که در انبوه جمعیت نمیتونستم احساسش کنم و داشته باشمش حالا با تمام وجود حسش میکنم و میدونم که هست و هیچ وقت تنهام نمیگذاره و پشتم و خالی نمیکنه افسوس که دیر پیداش کردم

به تو میگم که نشو دیوونه ای دل

به تو میگم که نگیر بهونه ای دل

من دیگه بچه نمیشم

دیکه بازیچه نمیشم